زندگی یک فرصت است

فرصتی برای شناختن خودت . تو می توانی این فرصت را از دست بدهی .

بسیاری این فرصت را از دست می دهند . فقط تعداد اندکی از آن استفاده می کنند و آنان کسانی هستند که وارد دنیاز درونشان می شوند .

درگیر ساختن خود با پول و قدرت و جاه و مقام بیهوده تلف کردن فرصت زندگی است درگیری اصلی تو باید جست و جوی پاسخ این پرسش باشد : " من کیستم؟ "

تا پاسخ را پیدا نکردی رضایت نده . در درونی ترین هسته ی وجودت تصمیم قاطع بگیر "من باید به این پاسخ دست یابم " تا این تصمیم به یک بذر تبدیل شود . 

تا زمانیکه هستی در تو به رقص در نیاید هیچ امکانی برای هیچ رقصی وجود نخواهد داشت . تا زمانیکه هستی در تو شاد و خرم نشود هیچ امکانی برای شاد و خرم بودن وجود نخواهد داشت .

خودت را از میان بردار تا بین خودت و هستی قرار نگیری . "خود" و پندار "من" را کنار بگذار و کاملاً‌ خالی و پذیرا شو !‌ همین که کاملاً خالی شوی کل شروع به افکندن میلیون ها شادی و نشاط و میلیون ها گل در وجود تو می کند . شکوهی بی کران تو را فرا می گیرد .