ماهی

من فکر می کنم

هرگز نبوده قلب من

اینگونه گرم و سرخ

احساس می کنم

در بدترین دقایق این شام مرگ زای

چندین هزار چشمه ی خورشید

در دل ام

می جوشد از یقین ؛

احساس می کنم

در چشم من

به آبشر اشک سرخ گون

خورشید بی غروب سرودی کشد نفس ؛

احساس می کنم

در هر رگ ام

به هر تپش قلب من

کنون

بیدار باش قافله ئی می زند جرس .

من بانگ کشیدم از آستان یأس  :

آه ای یقین یافته ، بازت نمی نهم !

                                                              شاملو