داسَم ولی ببخش علف را صدا زدم               دست خودم نبود چنین نابجا زدم

وقتیکه لابه لای دلم کوه می شدی                سنگ تو را به سینه ی آیینه ها زدم

ابلیس این غرور چنان در بَرم کشید               کز بام کبر طعنه به نام خدا زدم

موسی کنارقصه من سخت می گریست        وقتی به نیل فاجعه آن شب عصا زدم

آن لحظه آب از سر من داشت می گذشت        فرصت نبود تا که بگویم چرا زدم

چندی است آخرین غزلم گشته این غزل            آغاز کن مرا که نگویند جا زدم .

 

/ 8 نظر / 4 بازدید
سعیده

سلام وبلاگه جالبی داری به منم سر بزن البته نظر هم بده خوشحال میشم!!!

خیزران

آتیشژاره ی عزیز ممنون که سرزدی بازم بیا به من سربزن خوشحال میشم شعر هم که نوشته بودی بسیار جالب بود باادب واحترام

خیزران

آتیشژاره ی عزیز ممنون که سرزدی بازم بیا به من سربزن خوشحال میشم شعر هم که نوشته بودی بسیار جالب بود باادب واحترام

خیزران

آتیش پاره ی عزیز سلام دیدی من به فکرشما هستم دیدی دوستانم راازیاد نمیبرم برات آرزوی سعادت دارم ادلا براپستات عنوان بنویس درثانی پستت راهم نو کن باادب واحترام ومحبت بیکران

خیزران

آتیش پاره ی عزیز سلام دیدی من به فکرشما هستم دیدی دوستانم راازیاد نمیبرم برات آرزوی سعادت دارم ادلا براپستات عنوان بنویس درثانی پستت راهم نو کن باادب واحترام ومحبت بیکران

خیزران

سلام آتیش پاره دیدی که کامنتاتو کهخوندم اومدم برام بنویس چرااسم آتیش پاره رو انتخاب کردی ممنون به خاطر لطف فراوانت باادب احترام ومحبت بیکران

خیزران

سلام آتیش پاره دیدی که کامنتاتو کهخوندم اومدم برام بنویس چرااسم آتیش پاره رو انتخاب کردی ممنون به خاطر لطف فراوانت باادب احترام ومحبت بیکران