در اتاقی که به اندازه ی یک تاریکی است

دل من که به اندازه ی یک عشق است

به بهانه های کوچک خوشبختی خود می نگرد .

/ 2 نظر / 3 بازدید
سرنا

اندکي صبر ؛ تکه اي اميد و به ا ندازه کف دست گذشت بر بقچه ام مي گذارم و به سوي فرداهايي روشن قدم مي گذارم ؛ به سوي نيلوفرهاي وحشي در دشت عاطفه ميروم ...

هدی

بيش از حد عاقل بودن كار عاقلانه اي نيست.